{"id":1310,"date":"2025-04-01T09:07:25","date_gmt":"2025-04-01T09:07:25","guid":{"rendered":"http:\/\/poborski.eu\/?p=1310"},"modified":"2025-04-01T09:14:06","modified_gmt":"2025-04-01T09:14:06","slug":"palac-w-trzebiechowie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/poborski.eu\/?p=1310","title":{"rendered":"Pa\u0142ac w Trzebiechowie"},"content":{"rendered":"\n

[niem. Trebschen]<\/p>\n\n\n\n

Trzebiech\u00f3w – wie\u015b w Polsce po\u0142o\u017cona w wojew\u00f3dztwie lubuskim, w powiecie zielonog\u00f3rskim, w gminie Trzebiech\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Dobra rycerskie w Trzebiechowie od 1442 r. do 1724 r. nale\u017ca\u0142y do rodu von Troschke. Z ich inicjatywy, pod koniec XVI lub na pocz\u0105tku XVII w., wzniesiono pi\u0119trowy, kamienno-ceglany dw\u00f3r. W 1765 r. maj\u0105tek przeszed\u0142 w r\u0119ce ksi\u0105\u017c\u0119cego rodu von Reuss.  <\/p>\n\n\n\n

Trzebiechowski Zesp\u00f3\u0142 pa\u0142acowo-parkowy<\/strong> w obecnym kszta\u0142cie powsta\u0142 w latach 1876-1901 w nurcie francuskiej architektury rezydencjonalnej XVIII wieku. Autorem ostatniej przebudowy pa\u0142acu jest znany austriacki architekt Wiktor Rumpelmayer<\/a><\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"
zdj\u0119cia – D,Poborski<\/em><\/em><\/sup><\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W 1876 r. Heinrich Reussi jego \u017cona ks. Marie Anna Alexandriene von Sachsen-Weimar-Eisenach rozpocz\u0119li przebudow\u0119 rezydencji. Prace trwa\u0142y do oko\u0142o 1880 r. W 1901 r. powsta\u0142o skrzyd\u0142o boczne i reprezentacyjna brama na osi pa\u0142acu. R\u00f3wnocze\u015bnie zako\u0144czono przebudow\u0119 zabudowa\u0144 gospodarczych.<\/p>\n\n\n\n

Pa\u0142ac za\u0142o\u017cono na planie litery \u201eL\u201d z czworobocznymi wie\u017cami przy p\u00f3\u0142nocnym boku i w skrzydle po\u0142udniowym. Bry\u0142\u0119 rezydencji tworz\u0105 cztery odmienne segmenty zr\u00f3\u017cnicowane form\u0105 i gabarytem. Pa\u0142ac jest w ca\u0142o\u015bci podpiwniczony, w obu skrzyd\u0142ach dwukondygnacyjny, z u\u017cytkowym poddaszem, nakryty dachem mansardowym.
Uk\u0142ad funkcjonalny wn\u0119trz w korpusie jest dwutraktowy z sieni\u0105 na przestrza\u0142 i reprezentacyjn\u0105 klatk\u0105 schodow\u0105. We wn\u0119trzach zachowa\u0142y si\u0119 parkiety, boazerie, drewniane stropy kasetonowe, dekoracje sztukatorskie utrzymane w konwencji neorokokowej (min. w dawnej jadalni i sali balowej obecnej auli szkolnej), stolarka g\u0142\u00f3wnej klatki schodowej, jedne drzwi wewn\u0119trzne oraz \u017celiwne schody kr\u0119cone w bocznych klatkach schodowych.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
zdj\u0119cia – D,Poborski<\/em><\/em><\/sup><\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wej\u015bcie g\u0142\u00f3wne poprzedzone jest reprezentacyjnymi schodami zewn\u0119trznymi, usytuowanymi na osi fasady w tr\u00f3josiowym pseudoryzalicie i zaakcentowanym herbem rodziny von Reuss. Pseudoryzalit wyniesiony jest poza okap dachu, zamyka malownicz\u0105 facjatk\u0119 z dachem mansardowym, do\u015bwietlon\u0105 przez 3 du\u017ce okna, zwie\u0144czone kamienn\u0105 balustrad\u0105 i figurami alegorycznymi na naro\u017cach. Naro\u017cniki pseudoryzalitu uj\u0119te s\u0105 boniowanymi pilastrami. W partii pierwszego pi\u0119tra, nad wej\u015bciem znajduje si\u0119 balkon i trzy p\u00f3\u0142koli\u015bcie zamkni\u0119te okna typu porte fenetre, artyku\u0142owane pilastrami z g\u0142owicami korynckimi.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
zdj\u0119cia – D,Poborski<\/em><\/em><\/sup><\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Podzia\u0142y horyzontalne fasady tworzy wysoki cok\u00f3\u0142 i profilowane gzymsy \u2013 kordonowy i wie\u0144cz\u0105cy. Podkre\u015blaj\u0105 je pasy boniowania na cokole i w partii przyziemia. Otwory okienne umieszczone osiowo, maj\u0105 kszta\u0142t prostok\u0105tny. Uj\u0119te zosta\u0142y w profilowane obramienia spi\u0119te kluczami, wsparte na prostych podokiennikach i zwie\u0144czone prostymi nadokiennikami. Okna do\u015bwietlaj\u0105ce piwnice s\u0105 mniejsze, kwadratowe, zabezpieczone dekoracyjnymi kratami.<\/p>\n\n\n\n

Pa\u0142ac posiada reprezentacyjn\u0105 bram\u0119 wjazdow\u0105 na osi pa\u0142acu, kt\u00f3rej projekt wykona\u0142 osobi\u015bcie ksi\u0105\u017c\u0119 Henryk VII. Umieszczono na niej stoj\u0105ce na tylnych \u0142apach lwy, kt\u00f3re trzymaj\u0105 herby ksi\u0119cia Henryka VII i jego ma\u0142\u017conki ksi\u0119\u017cnej Marii Aleksandriny oraz dwie daty 1876 i 1901 rok.<\/p>\n\n\n\n

W latach 30. XIX w. za\u0142o\u017cono park krajobrazowy, wykorzystuj\u0105c wcze\u015bniejszy, pochodz\u0105cy prawdopodobnie z XVII w. Autorem projektu by\u0142 Paul Lorenz z Zwickau. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
zdj\u0119cia – D,Poborski<\/em><\/em><\/sup><\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W 1943 r. dobra trzebiechowskie przej\u0119li ksi\u0105\u017c\u0119ta Bentheim-Tecklenburg. Po II wojnie \u015bwiatowej maj\u0105tek upa\u0144stwowiono. Do ko\u0144ca lat 60. XX w. pa\u0142ac by\u0142 opuszczony. W latach 1970-1984 zosta\u0142 zaadaptowany na szko\u0142\u0119 i t\u0119 funkcje pe\u0142ni do dzisiaj.<\/p>\n\n\n\n

zobacz: KARTA EWIDENCYJNA ZABYTKU<\/strong><\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"\/<\/figure>\n\n\n\n
\n

styl architektoniczny: neorenesans<\/b><\/p>\n

architekci: Wiktor Rumpelmayer<\/b> <\/a><\/p>\n

budowa : 1876-1880 (1901)<\/b><\/p>\n

przebudowa : od 1856-1965 r.<\/b><\/p>\n

dost\u0119pno\u015b\u0107 obiektu: dost\u0119pny<\/b><\/p>\n

Forma ochrony: Rejestr zabytk\u00f3w, Ewidencja zabytk\u00f3w <\/b>\nPL.1.9.ZIPOZ.NID_N_08_BK.29711, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_08_BK.108886<\/b><\/p>\n \n

lokalizacja: 52\u00b001\u203220\u2033N 15\u00b044\u203210\u2033E<\/b><\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

linki:<\/strong><\/p>\n\n\n\n